[JH] Add Fuel to The Fire! : 3 [End]

posted on 25 Jul 2012 11:06 by jhloveproject in Fiction directory Fiction

Add Fuel to The Fire! - 3 [End]

 

 

แสงแดดอ่อนเริ่มทอจับขอบฟ้าได้ไม่นาน ร่างเล็กบางซึ่งนอนอยู่บนเตียงก็ยันกายลุกขึ้นนั่ง เมื่อคืน Hyde ได้แต่นอนหลับๆ ตื่นๆ เพราะวันนี้จะเป็นวันชี้ชะตาความสัมพันธ์ของเขากับ J ร่างเล็กระบายลมหายใจยาวเพราะคร้านที่จะกระตือรือร้นดิ้นรนตามวาจาที่ลั่นเอาไว้ เขาไม่คิดจะออกตามหา J อย่างปากพูด แต่ปล่อยให้มันเป็นไปตามโชคชะตา หากพวกเขามีวาสนาต่อกัน วันนี้เขาจะต้องได้เจอ J อย่างแน่นอน


Hyde ลุกลงจากเตียงเข้าไปอาบน้ำ และเตรียมพร้อมที่จะเริ่มเช้าวันใหม่เหมือนดังเช่นทุกวัน

 



อีกฟากหนึ่งของมหานครโตเกียว ชายหนุ่มร่างสูงยังคงนอนหลับตานิ่งอยู่บนเตียง J ไม่ได้กลับห้องพักตัวเองตั้งแต่เมื่อคืน คอนโดที่ชายหนุ่มนัดพบ Hyde ไม่ใช่ห้องที่ J อยู่ประจำ เมื่อวานพอทำข้อตกลงกับ Hyde เรียบร้อย J ก็ออกจากคอนโด และไม่ได้ติดต่อบอกกับใครว่าตนจะไปที่ไหน


ชายหนุ่มเลือกเช็คอินเข้าโรงแรมหรู โดยปิดบังชื่อจริงเอาไว้ และวันนี้ทั้งวันก็กะว่าจะขลุกอยู่ในโรงแรมนี้ อยากจะรู้เหมือนกันว่า Hyde จะตามหาเขาเจอได้ยังไง


RRRRR…RRRRRRR


เสียงโทรศัพท์มือถือที่แผดก้องขึ้นกะทันหันทำเอา J สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างงงงัน แถมยังลังเลที่จะรับเพราะเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า Smart Phone เดี๋ยวนี้มันมีระบบดาวเทียมค้นหาตำแหน่ง


น่าจะปิดเครื่องแล้วทิ้งมันไว้ที่คอนโด ก่อนมาที่นี่...


ชายหนุ่มเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก่อนเห็นว่าสายเรียกเข้าเป็น Inoran เวลานี้ J 
แทบจะยอมรับว่าตัวเองชักเริ่มระแวงไปหมด บางที Hyde อาจใช้ใครให้ติดต่อไปทาง Inoran เพื่อสอบถามหาที่อยู่ของเขา


J ปล่อยให้เสียงโทรศัพท์ดังอยู่นาน และไม่มีวี่แววว่าจะรับสาย จนมันเงียบไปและเริ่มต้นดังขึ้นมาอีกครั้ง แถมยังปล่อยให้ดังอยู่อย่างนั้น จนมันแผดเสียงขึ้นมาเป็นครั้งที่ห้า J จึงยอมรับสาย เพราะปกติ Inoran ไม่ใช่คนที่ตื๊อโทรศัพท์หาเขาติดต่อกันขนาดนี้


“Moshi Moshi”


“J ทำอะไรอยู่ ? อาบน้ำอยู่เหรอ? โทษทีนะ แต่วันนี้งานเข้าแล้วว่ะ นายต้องเข้ามาที่สตูดิโอเร็วกว่ากำหนดนะ”


“เอ่อ...วันนี้ฉันว่าจะไม่ไป”


“เฮ้ย! ไม่ได้นะเว้ย!! วันนี้มีผู้ใหญ่ของทางค่ายจะเข้ามาประชุมเรื่องกำหนดทัวร์ของเรา แล้วเขาก็อยากเจอหน้าพวกเราทุกคน เพราะงั้นต่อให้นายกำลังจะตายก็ต้องลากสังขารมาให้ได้ โอเค๊!!” Inoran รีบบอกเสียงสูง ซ้ำยังกำชับ J อย่างดีว่าให้รีบมา ก่อนตัดสายไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่ฟังคำอุทธรณ์ของเพื่อนแม้แต่น้อย เพราะสาเหตุที่ J จะไม่เข้าสตูฯ ส่วนใหญ่ถ้าไม่เมาค้าง ก็มัวแต่ติดกิ๊กอยู่


ประกาศิตของเพื่อนรักทำเอา J กลุ้มหนักกว่าเดิม ทำไมงานมันจะต้องมาเข้าเอาวันนี้ด้วยวะ ทั้งๆที่เขาต้องการเวลาแค่วันเดียวเพื่อซ่อนตัวอยู่ที่นี่ แต่ก็ดันซวยต้องออกไปข้างนอกจนได้


เมื่อไม่อาจหาทางออก J เลยจำใจต้องอาบน้ำแต่งตัว เพื่อออกไปยังบริษัทต้นสังกัด ระหว่างทาง J แวะซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ เพื่อเปลี่ยนลุคเอาให้คนจำไม่ได้ และไม่คิดว่าเขาจะแต่งตัวแบบนี้ออกจากบ้าน


ทันทีที่เปิดประตูห้องซ้อมเข้าไป เพื่อนๆ ทั้ง 4 ที่มารออยู่แล้ว ต่างจ้องมองชายหนุ่มร่างสูงอย่างประหลาดใจ


“J มึงจะใส่สูท ผูกไทด์ หวีผมเสยเรียบแปล้มาทำไม๊??!” Shinya ร้องถามมาเป็นคนแรกแถมยังเดินตรงเข้ามาสำรวจดู J ไปทุกซอกทุกมุม


“ก็ Ino มันบอกว่าผู้ใหญ่ของทางค่ายเข้ามานี่หว่า” J อ้างเหตุผลข้างๆ คูๆ


“มึงจะบ้าเหรอ? ผู้ใหญ่ที่ว่าเนี่ยมันก็คนกันเองทั้งนั้น ทำงานด้วยกันมาตั้งนานแล้ว เขาคงไม่มาพิธีรีตองเอาตอนนี้ล่ะมั้ง?” Shinya ยังขำไม่เลิก เพราะผู้ใหญ่ที่ว่าบางคนยังแต่งตัวธรรมดาๆ มาด้วยซ้ำ ไม่ใช่ใส่สูทเวอร์ซาเช่ อย่างกับ CEO เจ้าของบริษัทแบบนี้


“เออ...กูอยากจะใส่ มันเรื่องของกูว้อยย!!” J เสือกไสไล่ส่ง Shinya ให้ออกไปไกลๆ แก้อาการเขินของตัวเอง และรออยู่ไม่นานก็มีทีมงานเข้ามาตามให้พวกเขาไปยังห้องประชุม


“คุณ J จำแทบไม่ได้เลยนะคะ” เสียงหญิงสาวเอ่ยปากทัก ทำเอา J ใจชื้นขึ้นมาทีเดียว


เพราะหากมองผิวเผินคงไม่มีใครจำเขาได้ในทันที


“จริงเหรอ?”


“ค่ะ เพราะปกติคุณไม่ค่อยแต่งตัวแบบนี้เท่าไหร่?” คำตอบของหญิงสาวทำเอา J ต้องอมยิ้ม อย่างน้อยๆ ถ้าจำเป็นต้องออกไปไหนมาไหน เขาคงพอหลบรอดสายตาใครต่อใครได้บ้าง

 



อีกฟากของสตูดิโอ L’Arc วันนี้เสียงดนตรีที่ดังขึ้นและหยุดไปกลางคันเกิดขึ้นมาจะสิบรอบเข้าไปแล้ว Tetsu เริ่มเหล่มองหน้าเจ้าตัวเล็กอย่างแปลกใจ เพราะวันนี้ Hyde ดูใจลอย จำเนื้อเพลงไม่ได้ แล้วก็แทบจะร้องไม่เข้าจังหวะ


“ขอโทษที Tet-Chan ขออีกรอบแล้วกัน” Hyde ถอนหายใจ เพราะรู้ดีว่าเป็นความผิดของตัวเอง


“นายขอมาสิบรอบแล้ว Hyde ถ้าไม่ตั้งใจ นายจะมาซ้อมทำไม?” Tetsu ว่าเสียงเย็น พลางเริ่มปลดสายเบสออกจากตัว เป็นสัญญาณยุติการซ้อมเพียงแค่นี้


“ฉันขอโทษ” Hyde กล่าวคำขอโทษอย่างสำนึกผิด แต่จิตใจของเขาตอนนี้ก็ไม่มีสมาธิกับการซ้อมเลยจริงๆ ถ้าเขาเชื่อเรื่องโชคชะตา เขาก็ควรจะออกไปข้างนอก บางทีมันอาจทำให้เขาได้เจอกับ J แต่ Hyde ก็พอจะเดาได้ว่า J ต้องไม่ออกไปไหนมาไหนวันนี้แน่นอน เพราะในเมื่อเขาเป็นคนท้าทายให้ J เล่นเกมนี้ อีกฝ่ายคงกำลังหลบซ่อนตัวอย่างเต็มที่แน่ๆ


“คิดอะไรอยู่?” Ken ส่งขวดน้ำให้เจ้าตัวเล็ก หลังออกจากห้องซ้อมมานั่งพักกันที่โซฟา


“คนเราก็มีเรื่องต้องคิดกันบ้างล่ะน่า” Hyde ตอบ พลางปรับสีหน้าท่าทางให้เป็นปกติ


“แต่ไม่ใช่เอามาคิดในเวลางาน” Tetsu เปิดฉากเทศนาขึ้นมาอีกรอบ จนเจ้าตัวเล็กต้องหน้ามุ่ย


“Hyde คงมีอะไรต้องคิดเยอะล่ะมั้ง? เอาเป็นว่าฉันกับ Yukky จะออกไปหาอะไรกินก่อนแล้วกัน” Ken ลุกขึ้นยืนพร้อมกับส่งสัญญาณให้ Yukky ออกมาข้างนอกด้วยกัน แถมยังส่งสายตาให้ Tetsu จัดการกับ Hyde ซะให้เรียบร้อย


“มัวแต่คิดถึงใครอยู่?” Tetsu แกล้งเปรยถามขึ้นมาเรื่อยๆ เปื่อยๆ ทันทีที่เพื่อนทั้งสองพ้นประตูออกไปแล้ว


“เปล่า...” Hyde แทบจะปฏิเสธออกมาทันที แต่พอโดนสายตารู้เท่าทันของ Tetsu เหล่มองมา เจ้าตัวเล็กก็ได้แต่ถอนหายใจ ก่อนจะพูดต่อ


“ฉันแค่คิดถึงคำพูดนาย ตัดใจไง นายอยากให้ฉันทำไม่ใช่เหรอ?” Hyde ย้อนถาม พลางเบือนสายตามองออกไปนอกตึก


“แล้วนายทำได้เหรอ?”


“ไม่รู้สิ...แต่ถ้าพ้นวันนี้ไปแล้ว ฉันอาจจะตัดใจได้ก็ได้นะ” Hyde เปรยขึ้นมาเบาๆ ราวกับ

กำลังพูดกับตัวเอง Tetsu เองก็พอจะเข้าใจความรู้สึกของ Hyde ในตอนนี้ดี เวลาที่ต้องตัดใจในสิ่งที่อยากได้มากๆ มันทรมานแค่ไหน แต่ไม่นานความทรมานนั้นจะหายไปเอง บางทีเราอาจจะไม่มองว่าสิ่งนั้นสำคัญกับเราอีกต่อไปแล้ว

 



“J ตกลงคืนนี้ว่าไง?” Inoran ถามขึ้นหลังจากเสร็จสิ้นจากการประชุมอันยาวนาน


“ฉันว่าจะกลับไปพักแล้ว วันนี้ไม่ค่อยอยากออกไปไหน?” แต่คำตอบของ J ทำเอา Inoran ต้องขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ


“วันนี้วันเกิด Masa มันนัดนายไปฉลองไม่ใช่เหรอ?” Inoran ถามเพราะดูท่าทางว่าเพื่อนของเขาคงลืมนัดกับเจ้าอดีตมือกีตาร์คู่ใจไปแล้ว


คำพูดของ Inoran เหมือนจะสะกิดให้ชายหนุ่มร่างสูงนึกขึ้นมาได้ทันที ตั้งแต่ Masa ออกไปอยู่กับ The Hiatus พวกเขาก็แทบไม่ค่อยได้เจอหน้า แต่ก็ยังนัดสังสรรค์กันอยู่เป็นครั้งคราว แถมงานนี้เจ้า Masa ก็โทรมาชวนเขากับ Inoran ไว้ตั้งนานแล้ว


ไอ้บ้าเอ๊ยยย~ เจาะจงจะต้องมาเกิดวันนี้ด้วยนะ!


“ถ้าไงฉันขอโทรไปเคลียร์ก่อนแล้วกัน จริงๆ วันนี้ฉันไม่ค่อยอยากออกไปไหนน่ะ?” J ควักโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าออกมา ก่อนเดินเลี่ยงไปหามุมคุยโทรศัพท์ส่วนตัว


หลังจากรอสายอยู่เพียงไม่นาน ก็มีเสียงตอบรับอย่างร่าเริงดังตอบกลับมาทันที


“Hi! คุณ J คืนนี้อย่าลืมนะ เต็มที่ จัดหนักแน่นอน”


“เอ่อ...Masa กูว่าจะไม่...”